Entre carballeiras...
Aproveitando o bo tempo que nos acompañou nesta fin de semana, decidimos mover un pouco o cú e facer unha pequena ruta por diversos sendeiros da comarca. Nesta ocasión, estiven acompañado por dous grandes amigos, Santiago e Merce. 
Concretamente, o sábado pola tarde, decidimos visitar a Carballeira de Quiroga en Catasós, declarada Monumento Natural no ano 2000 grazas ós exemplares de carballo mais espectaculares de Europa, que chegan a medir mais de 30 metros de altura.
En xeral, puidemos ver que se atopa bastante coidada e os datos que se expoñen nos carteis informativos que hai colocados ó longo de todo o souto explican con todo luxo de detalles a historia destes colosos.
Aproveitamos a ocasión para facer algunha fotografía que próximamente publicaremos no Recuncho. Saudos ós dous.
Entre ríos...
O Domingo pola mañá cargamos os bártulos e dirixímonos ó río Deza no seu tramo acotado xestionado pola Sociedade de Caza e Pesca de Silleda.
Chamounos a atención a baixada do caudal do río, ó que parece non lle afectaron as trombas de auga que caeron a semana pasada a causa das tronadas.
Precisamente agora, o río leva un bo caudal para a práctica da culleriña, ainda que necesitará algún día mais de calor para acadar o nivel perfecto.
A verdade, e que vendo o estado do río, a temperatura e a ausencia de aire e néboa, a xornada pintaba perfecta para a pesca da troita.
Chegamos ás 8 da mañá ó noso destino e decidimos comezar por unha zona de correntes e llanadas que sempre nos deron bo resultado. Como dixemos anteriormente, o caudal do río ainda non está no nivel xusto para o seu total aproveitamento, e por iso non puidemos traballar algunha postura que normalmente é un seguro de troita.
Acadamos varias capturas, pero co mesmo problema de sempre, o tamaño das mesmas. Ata 7 pezas tivemos que voltar á auga.
As únicas dúas troitas de mais de 19 centímetros que conseguimos sacar viñan coa culleriña cravada nun ollo e na parte anterior da cabeza respectivamente.
¿A que se deben estas estranas picadas?. 
Normalmente, cando a troita está activa ou se está a cebar, os ataques á culleriña son executados directamente coa boca, ou sexa, a troita detecta o cebo e vai a por él para eliminalo.
Cando temos cravadas nas costas, na cola, nos ollos, quere dicir que a troita non está activa e non persegue ó cebo, senón que se mantén nunha zona determinada e somos nos os que invadimos o seu espazo. A perturbación ou molestia que lle causa a culleriña ó entrar no seu terreo, provoca na troita unha reacción de rexeitamento que fai que tente afastala golpeándoa co seu corpo, de ahí estas extranas picadas.
Cebo utilizado: Culleriña Mepps Aglia do nº 1, corpo dourado e píntegas encarnadas.
Xa pola tarde, desprazámonos ó río Arnego, no tramo libre de Rodeiro, para probar sorte coa pluma. Como apuntamos noutras ocasións este tramo de río é moi estreito (preto ó seu nacemento), e ademais tivemos que sumarlle a reducción de caudal que sufríu nesta pasada semana e o aumento dos brizos nos seus fondos, algo que dificultou moito a nosa xornada.
Desta vez, acompañei ó meu irmán e a Xoan Carlos (gran amigo e experimentado troiteiro dende fai anos).
Acadamos gran número de picadas cos nosos trallos, e ainda que cravamos moita troita pequena (algo habitual neste río), logramos levarnos 13 boas pezas entre os tres.
Os trallos utilizados nesta ocasión:
Malva (saltadora)
Encarnada
Royal
(Fixádevos no tamaño desta ousada troita, a "royal" é mais grande ca ela)